Metoda ta jest stosowana np. przy problemach mięśniowych jak bóle pleców (odcinek szyjny, piersiowy i lędźwiowy), bóle głowy, również migrena, zawroty głowy, brzęczenie w uszach (tinnitus), bóle stawów, łokieć tenisisty i golfisty, dolegliwości barkowo-ramieniowe, ostroga kości piętowej, problemy ze ścięgnem Achillesa, artroza stawów palców, bioder, kolan i stawów skokowych. Terapia ta jest także bardzo pomocna w przypadku kontuzji stawu skokowego i kolanowego. Dobre skutki obserwuje się też przy alergiach, zaparciach, problemach z żołądkiem i kolkach trzymiesięczych u niemowląt.Techniki tapingu, stosowane początkowo jedynie w przypadku problemów mięśniowych, szybko okazały się skuteczne również przy takich dolegliwościach jak kolki żołądkowe, zaparcia, bóle menstruacyjne, bóle głowy i migrena, brzęczenie w uszach czy stany zapalne jelit (Colitis ulcerosa i M. Crohn).

Należy tu podkreślić, że stosowane taśmy nie są niczym impregnowane, to znaczy nie zawierają w sobie żadnych lekarstw, które byłyby wchłanianie przez skórę. Ich działanie jest czysto mechaniczne i wypływa ze specjalnego sposobu ich naklejania na ciało. Oznacza to, iż ich głównym terenem działania są powierzchowne warstwy skóry (pośrednie wpływają oczywiście również na układ limfatyczny, mięśnie oraz na stawy). Fakt ten ma zasadnicze znaczenie dla bardzo ciekawego ich zastosowania, a mianowicie w terapii kobiet ciężarnych. Brak wprowadzania jakichkolwiek chemikalii do ciała matki sprawia, iż taping jest całkowicie bezpieczny dla dziecka znajdującego się w jej łonie.

Taping a kobiety ciężarne

Kobiecy organizm poddany jest w czasie ciąży całemu szeregowi przemian. Wynikają z nich takie symptomy jak nudności, żylaki, rozstępy skórne czy bóle głowy. Bardzo często, szczególnie w trzecim trymestrze, dochodzi do zakłóceń statyki, spowodowanych zwiększającym się brzuchem. Ponieważ ma to wpływ na torebki stawowe i więzadła, w wielu przypadkach skutkiem tego są bóle krzyża i lędźwi, czasami także stawów biodrowych i kolan. Na skutek zawężenia torów limfatycznych w rejonie miednicy i zbierania się chłonki dochodzi do obrzęków nóg i rąk. Również i krew ma utrudniony odpływ z obszaru miednicy co – wraz z przestawieniem się systemu hormonalnego – ujemnie wpływa na elastyczność żył, prowadząc do powstawania żylaków.

Konwencjonalna medycyna jest tu w dużej mierze bezsilna, ponieważ – ze względu na dobro dziecka – nie może zastosować obarczonych działaniami ubocznymi leków.

Zastosowanie tapingu pomaga odpowiednio wyregulować pracę mięśni brzucha i współdziała w utrzymaniu przez kobietę prawidłowej postawy, zapobiegając w ten sposób problemom w lędźwiowym odcinku kręgosłupa. Nie bez znaczenia jest działanie taśm na skórę, która nie rozciąga się nadmiernie i nie tworzy rozstępów. Korzystny wpływ obserwuje się także na stawy i więzadła. Specjalnie nakładane taśmy limfatyczne przeciwdziałają tworzeniu się obrzęków lub wspomagają ich usuwanie.

Taśmy są jednak pomocne nie tylko w czasie ciąży lecz również i po porodzie. Odpowiednio naklejone przyspieszają regenerację powłok brzusznych i wzmagają ich ukrwienie. Zaaplikowane na piersi wspomagają produkcję mleka oraz – co nie jest dla kobiety bez znaczenia – zapobiegają nadmiernemu rozluźnieniu tkanek łącznych i obwisaniu piersi.

Taping a porażenia centralne

Bardzo istotną rolę odgrywa terapia taśmami także w przypadku spastycznych porażeń, spowodowanych zazwyczaj udarem mózgu (tzw. wylewem) lub niedoborem tlenu podczas porodu. W obydwu przypadkach pewna ilość komórek mózgu uległa nieodwracalnemu uszkodzeniu a wraz z tym zaginęły znajdujące się w nich informacje. Zazwyczaj manifestuje się to jednostronnym porażeniem (wylew), brakiem czucia w kończynach, problemami z mową lub jej rozumieniem. Większość chorych cierpi na spastyczne porażenia, tzn. ich mięśnie są bez przerwy napięte, uniemożliwiając lub utrudniając w ten sposób poruszanie kończynami.

Nasz mózg składa się jednak z około 10 miliardów komórek, z których większość nie jest wykorzystana. Dzięki temu istnieje możliwość utworzenia nowych połączeń neuronów, pod warunkiem, że będą im dostarczane pożądane informacje. Te informacje to ruch. Pasywne poruszanie ręką nie jest jednak możliwe, jak długo jest ona spastycznie porażona. Poprzez odpowiednie naklejenie taśm można jednak usunąć lub złagodzić przykurcz mięśni, tak aby umożliwić ruch kończyny. Poprzez wielokrotne poruszanie ręką chorego informacje o tym przebiegu mogą zostać zapamiętane w niewykorzystanych jeszcze komórkach mózgowych, stwarzając szansę na rekonwalescencję. Uzyskiwane wyniki różnią się oczywiście u poszczególnych chorych, taśmy przynoszą jednak – w połączeniu z ergoterapią i gimnastyką zdrowotną – nieraz zaskakujące rezultaty. Szczególnie dobre efekty uzyskiwano w przypadku dzieci, aczkolwiek i w przypadku dorosłych można było wielokrotnie stwierdzić znaczną poprawę ich stanu.